10 ερωτήσεις που κάθε γονιός έχει για τα διαδικτυακά παιχνίδια και οι απαντήσεις τους

📅 Αύγουστος 2026 | ⏱️ 8 λεπτά ανάγνωσης

1. Γιατί τα διαδικτυακά παιχνίδια είναι τόσο δημοφιλή;

Τα διαδικτυακά παιχνίδια δεν είναι απλώς παιχνίδια, είναι ζωντανοί κόσμοι που συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμα και όταν το παιδί δεν παίζει. Αυτό σημαίνει ότι πάντα κάτι «συμβαίνει», και το παιδί δεν θέλει να χάσει τίποτα.

Επιπλέον, έχουν ένα ισχυρό σύστημα ανταμοιβών, όπως ολοκλήρωσε την τάδε αποστολή, πάρε κάποιο βραβείο, πήγαινε στο επόμενο επίπεδο όσο πιο γρήγορα μπορείς για να προλάβεις ή να ξεπεράσεις τους υπόλοιπους παίχτες. Αυτός ο κύκλος δημιουργεί συνεχή κίνητρο, παρόμοιο με τη λογική των τυχερών παιχνιδιών, αλλά σε παιδική κλίμακα.

2. Είναι διαφορετικά από τα παλιά βιντεοπαιχνίδια;

Επί της ουσίας, ναι. Τα παλιά παιχνίδια είχαν τέλος. Τα σύγχρονα διαδικτυακά:

• Δεν έχουν τέλος. Εξελίσσονται συνεχώς ή δεν τερματίζουν.
• Επιτρέπουν επικοινωνία με χιλιάδες άλλους παίκτες παγκοσμίως
• Δημιουργούν πραγματικές κοινωνικές σχέσεις μέσα στον εικονικό κόσμο
• Απαιτούν μεγάλο χρόνο για να «προχωρήσεις» και αυτό τα κάνει εθιστικά για κάποιους

3. Μπορούν να δημιουργήσουν εξάρτηση;

Η σύντομη (και απλοϊκή) απάντηση είναι ναι, αλλά όχι για όλους και όχι αυτόματα.

Σύμφωνα με έρευνα, η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων εθισμού στο διαδίκτυο αφορά παίκτες διαδικτυακών παιχνιδιών. Ένας δείκτης που αναφέρεται στη βιβλιογραφία, είναι οι 40+ ώρες την εβδομάδα παιχνιδιού που συνδέεται σχεδόν πάντα με αρνητικές επιπτώσεις.

4. Ποια προβλήματα συνδέονται με την κατάχρηση;

Τα παιδιά που έχουν αναπτύξει προβληματική σχέση με τα παιχνίδια εμφανίζουν:

5. Πώς θα καταλάβω αν έχει αρχίσει να γίνεται πρόβλημα;

Το βασικό σήμα κινδύνου είναι όταν το παιδί αρχίζει να αντιμετωπίζει το παιχνίδι σαν κάτι παραπάνω από παιχνίδι. Δηλαδή, δεν παίζει για να ψυχαγωγηθεί, αλλά παίζει γιατί «πρέπει».

6. Ποιες ακατάλληλες συμπεριφορές μπορεί να δει μέσα στο παιχνίδι;

Ο εικονικός κόσμος έχει τις ίδιες «σκιές» με τον πραγματικό, όπως εκφοβισμό, ρατσισμό, χειραγώγηση ακόμα και επιθετική συμπεριφορά. Τα παιχνίδια με chat (γραπτή ή φωνητική επικοινωνία) εκθέτουν τα παιδιά σε άγνωστους ενήλικες.

Επιπλέον, υπάρχει το φαινόμενο της συναισθηματικής εξάρτησης από μία ομάδα, όταν δηλαδή το παιδί αισθάνεται υπεύθυνο απέναντι στους άλλους παίκτες της ομάδας -ειδικά όταν χάνει- και αδυνατεί να αποσυνδεθεί.

7. Τι κάνω αν υποψιαστώ κάποιο πρόβλημα;

Υπάρχουν τρεις άξονες παρέμβασης σύμφωνα με τους ειδικούς:

1. Επικοινωνία με το παιδί: Όχι κατηγορίες. Ρωτήστε τι του αρέσει στο παιχνίδι και ακούστε. Η εμπιστοσύνη και ο διάλογος είναι η βάση.
2. Κοινή γραμμή: Συνεργασία μεταξύ γονέων και σχολείου για κοινούς κανόνες.
3. Ειδικός ψυχικής υγείας: Αν τα σημάδια είναι έντονα, ένας ψυχολόγος εξειδικευμένος σε εθισμούς διαδικτύου μπορεί να βοηθήσει στη σταδιακή μείωση. Η απότομη διακοπή έχει σχεδόν πάντα τα χειρότερα αποτελέσματα.

8. Είναι τα παιχνίδια εντελώς ανεξέλεγκτα;

Όχι. Τα επίσημα παιχνίδια έχουν μηχανισμούς αναφοράς για εκφοβισμό και ακατάλληλη συμπεριφορά. Επίσης, το σύστημα PEGI (Pan European Gaming Information) κατηγοριοποιεί κάθε παιχνίδι σε ηλικιακές ομάδες: PEGI 3, 7, 12, 16 και 18.

9. Υπάρχουν οφέλη;

Ναι. Και αξίζει να το αναγνωρίσουμε για να μην «δαιμονοποιούμε» κάτι που το παιδί αγαπάει και του προσφέρει ικανοποίηση:

• Κοινωνικοποίηση: Πολλά παιδιά κάνουν πραγματικές φιλίες μέσα από τα παιχνίδια.
• Στρατηγική σκέψη: Πολλά παιχνίδια απαιτούν σχεδιασμό, συνεργασία, επίλυση προβλημάτων και επιμερισμό ευθυνών και υποχρεώσεων μέσα στην ομάδα μέσω της ανάδειξης αρχηγού και μελών με ειδικά καθήκοντα.
• Δημιουργικότητα: Παιχνίδια όπως το Minecraft ενθαρρύνουν ενεργητική δημιουργία.
• Εκμάθηση ξένων γλωσσών: Η επικοινωνία με παίκτες από άλλες χώρες.

10. Τι να θυμάμαι πάνω απ’ όλα;

Τα διαδικτυακά παιχνίδια δεν είναι εγγενώς καλά ή κακά. Ο αντίκτυπός τους εξαρτάται από τον τρόπο χρήσης, τους κανόνες που θέτει η οικογένεια και τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ γονιού και παιδιού.

Για πρακτικές συμβουλές για το πώς να μιλάτε με το παιδί σας για αυτά τα θέματα, διαβάστε τον οδηγό μας: Πώς μιλάμε με τα παιδιά για την ασφάλεια στο διαδίκτυο.